خطرات و اقدامات کنترلی از دست دادن تبخیر روغن

عوامل زیادی بر از دست دادن «تنفس کوچک» تأثیر می‌گذارند که عمدتاً نکات زیر است.

(1) مربوط به اندازه تفاوت دما بین روز و شب است. هر چه اختلاف دما بین روز و شب بیشتر باشد، کاهش "تنفس کوچک" بیشتر است. برعکس، هرچه اختلاف دما بین روز و شب کمتر باشد، تلفات کمتری خواهد داشت.

(2) مربوط به زمان تابش آفتاب در محل مخزن نفت. هرچه تابش آفتاب طولانی تر باشد، از دست دادن "تنفس کوچک" بیشتر است. برعکس، ضرر کمتر است.

(3) مربوط به منطقه در معرض مخزن ذخیره سازی. به طور کلی، هرچه مخزن ذخیره بزرگتر باشد، کل مساحت در هنگام قرار گرفتن در معرض بزرگتر است، منطقه تبخیر بزرگتر و از دست دادن "تنفس کوچک" بیشتر می شود. برعکس، هرچه مخزن ذخیره کوچکتر باشد، منطقه تبخیر کوچکتر و کاهش "تنفس کوچک" کوچکتر است.

(4) مربوط به جو. هرچه فشار اتمسفر کمتر باشد، از دست دادن "تنفس کوچک" بیشتر است. برعکس، ضرر کاهش می یابد.

(5) مربوط به درجه پر شدن مخزن روغن. هنگامی که مخزن نفت با گاز پر می شود، حجم فضا کم است و از دست دادن "تنفس کوچک" کم است. حجم فضا زیاد است و تلفات نیز زیاد است.

علاوه بر این، از دست دادن "تنفس کوچک" نیز به خواص روغن (مانند نقطه جوش، فشار بخار، محتوای اجزا و غیره) و سطح مدیریت روغن مربوط می شود. بنابراین، استفاده از فرمول ها برای محاسبه کاهش "تنفس کوچک" محدودیت های زیادی دارد. معمولاً استفاده از داده های اندازه گیری شده به عنوان تلفات ذخیره ایستا مخزن نفت دقیق تر است.

هنگامی که مخزن نفت در حال دریافت و ارسال عملیات (شامل تخلیه، انتقال، ارسال روغن و غیره) است، بالا و پایین رفتن سطح روغن باعث تغییر فضای گاز در مخزن نفت می شود که به نوبه خود بالا و پایین رفتن فشار گاز را به همراه دارد و باعث می شود نفت و گاز مخلوط تخلیه شود یا هوای بیرون به داخل مکش شود. از دست دادن مخزن نفت

هنگامی که مخزن نفت روغن دریافت می کند، سطح روغن در مخزن بالا می رود، حجم فضای گاز کوچک می شود، نفت و گاز فشرده می شوند و فشار به تدریج افزایش می یابد. هنگامی که روغن مخلوط در مخزن هنگامی که فشار گاز از مقدار فشار مثبت نامی دریچه تنفسی فراتر رود، دیسک دریچه تنفس به طور خودکار باز می شود و روغن و گاز مخلوط شده از مخزن تخلیه می شود. هنگامی که مخزن نفت در حال تحویل نفت است، سطح روغن در مخزن به تدریج کاهش می‌یابد، فضای گاز متناسب با آن افزایش می‌یابد، فشار نفت و گاز کاهش می‌یابد، غلظت نفت و گاز کاهش می‌یابد و فرآورده نفتی برای حفظ تعادل خاصی به تبخیر شدن ادامه می‌دهد. هنگامی که فشار فضای گاز در مخزن کمتر از مقدار فشار منفی نامی دریچه تنفسی باشد، دیسک دریچه خلاء به طور خودکار باز می شود و هوای بیرون به داخل مخزن مکیده می شود.

اگر فرآورده نفتی بین دو مخزن نفت منتقل شود (معکوس کردن مخزن یا انتقال نفت به یک مخزن مرتفع)، سطح مایع در مخزن فرستنده به افت ادامه می‌دهد، فضای خالی مخزن افزایش می‌یابد، و مقدار فشار منفی همچنان افزایش می‌یابد تا زمانی که هوا مکیده شود، در حالی که سطح مایع در مخزن دریافت‌کننده همچنان بالا می‌رود، فضای خالی مخزن کاهش می‌یابد و فشار افزایش می‌یابد تا زمانی که روغن و گاز تخلیه شود. بنابراین، هنگام انتقال محصول نفتی، از دست دادن "نفس بزرگ" به طور همزمان بین دو مخزن رخ می دهد و معمولاً می توان آن را به عنوان تلفات انتقال بیان کرد.

عوامل زیادی بر کاهش "تنفس بزرگ" تأثیر می گذارد که مهمترین آنها به شرح زیر است:

(1) مربوط به خواص فرآورده نفتی هر چه چگالی فرآورده نفتی کمتر باشد، کسرهای سبک بیشتر باشد، تلفات آن بیشتر است. هرچه فشار بخار بیشتر باشد، تلفات کمتر است. هر چه نقطه جوش کمتر باشد، تلفات آن بیشتر است.

(2) مربوط به سرعت دریافت و ارسال روغن. هرچه سرعت ورودی و خروجی روغن بیشتر باشد، تلفات بیشتر است. برعکس، هرچه سرعت ورودی و خروجی روغن کمتر باشد، تلفات کمتری خواهد داشت.

(3) مربوط به سطح فشار در مخزن. "نفس بزرگ" مخزن باز در فشار معمولی بزرگترین است.

(4) مربوط به تعداد گردش مخازن نفت. هرچه دفعات ارسال و دریافت مخزن نفت بیشتر باشد، از دست دادن "نفس بزرگ" بیشتر می شود.

علاوه بر این، از دست دادن "نفس بزرگ" نیز به عوامل بسیاری مانند موقعیت جغرافیایی مخزن نفت، دمای اتمسفر، جهت باد، نیروی باد، رطوبت و سطح مدیریت روغن مرتبط است. بنابراین، استفاده از فرمول برای محاسبه تلفات "نفس بزرگ" مخازن نفت نیز محدودیت های زیادی دارد. در آزمایش‌های مدیریت تولید و تحقیقات علمی، داده‌های اندازه‌گیری شده اغلب به عنوان پایه استفاده می‌شوند.

با توجه به ماهیت عملیاتی آن، این نوع تلفات را اغلب تلفات جمع آوری نفت یا تلفات انتقال در انبارهای نفت می نامند. به عنوان مثال، هنگام ارسال و دریافت بنزین، تلفات مخزن نفت "نفس بزرگ" 1.08 ~ 1.65 کیلوگرم / (t·time) است و حداکثر می تواند به 2.4 کیلوگرم در (t·time) برسد.

روغن از ناحیه مخزن از طریق لوله جرثقیل بارگیری اسکله (یا پایانه نفت) (شلنگ یا بازوی انتقال روغن) به کامیون مخزن (یا تانکر نفت) بارگیری می شود و از طریق نازل پرکننده روغن به داخل بشکه نفت ریخته می شود. به دلیل دبی بالا و فشار زیاد، روغن ضربه خورده، پاشیده شده و به هم می خورد و مقدار زیادی نفت و گاز خارج شده و از بین می رود. این تلفات نیز نوعی از دست دادن تبخیر است. با توجه به ماهیت عملیات، معمولاً به تلفات بارگیری (کشتی) و تلفات پر کردن بشکه تقسیم می شود.

عوامل موثر بر اتلاف پر شدن فرآورده های نفتی عمدتاً شامل ماهیت محصول روغن، دمای روغن، فشار پر شدن روغن، سرعت پر شدن روغن، روش پر شدن روغن و شرایط آب و هوایی می باشد. به طور کلی، از دست دادن پر کردن روغن سبک زیاد است و از دست دادن روغن سنگین کم است. دمای روغن بالا است، فشار بالا است، و سرعت جریان سریع است، از دست دادن روغن زیاد است. تلفات-سطح بالا پر شدن پاشش زیاد است، و میزان کم{2}}افت پر شدن مایع کم است. بر اساس اطلاعات مربوطه، حداکثر واحد مصرف بنزین در بارگیری در سطح بالا-3 کیلوگرم بر تن، تلفات بارگیری در سطح پایین-در زیر آب 0.4~0.8 کیلوگرم در تن، اتلاف نفت سفید 0.21 تا 0.24 کیلوگرم در تن و اتلاف گازوئیل 3/00 کیلوگرم در تن است.

Ⅱ. خطرات ناشی از تبخیر از دست دادن فرآورده های نفتی

به عنوان مثال، حد انفجار بنزین 1.0٪ ~ 6.0٪ (کسری حجمی)، چگالی بخار بنزین حدود 3.0 ~ 3.1 کیلوگرم · متر- 3 (STP) و چگالی هوا 1.1 کیلوگرم در متر-3 (STP) است. بنابراین در هنگام نگهداری، دریافت، تحویل و فروش فرآورده های نفتی، مقدار زیادی نفت و گاز با غلظت بالا با چگالی بیشتر از هوا که به طور جدی از حد حریق و انفجار فراتر می رود، تبخیر و پخش می شود و عمدتاً در فضای زمین شناور و انباشته می شود و خطرات جدی بسیاری را برای بنگاه ها و جامعه به همراه دارد.

1. به خطر انداختن ایمنی پیوندهای مختلف در ذخیره سازی و حمل و نقل نفت

از آنجایی که بیشتر فرآورده های نفتی سبک مواد فرار، قابل اشتعال و مواد منفجره هستند، جمع آوری آنها آسان است. پس از تشکیل مخلوط انفجاری با هوا، در فرورفتگی ها یا ترانشه ها رسوب کرده و انباشته می شوند. هنگام مواجهه با آتش، احتمال انفجار یا آتش سوزی بسیار زیاد است و خسارات جانی و مالی قابل توجهی به همراه دارد. اگر غلظت هیدروکربن بین 1 تا 7 درصد باشد در محدوده انفجار قرار دارد. برای این نوع خطر، مردم در حال حاضر با تقویت مدیریت و افزایش سرمایه گذاری در تاسیسات ایمنی، از بروز حوادث جلوگیری می کنند. با این وجود، به دلیل گستردگی محدودیت های انفجار نفت و گاز، گستره وسیع انتشار نفت و گاز و عوامل متعدد مؤثر بر ایمنی تولید، هر از چند گاهی حوادث آتش سوزی و انفجار ناشی از آنها رخ می دهد. آمارها نشان می دهد که از بین 222 حادثه آتش سوزی و انفجار، 101 مورد ناشی از نفت و گاز بوده است که 45.5 درصد را شامل می شود. نتایج آماری میزان وقوع آتش سوزی در هر منطقه از انبار نفت تمام شده به شرح زیر است: مساحت مخزن: 6.94 درصد، منطقه بارگیری و تخلیه: 27.78 درصد، منطقه تحویل نفت: 36.11 درصد و این سه منطقه 71 درصد را به خود اختصاص داده اند.